به‌ دنبال چه می‌گردی؟

به‌ دنبال چه می‌گردی؟ چیزی به نام حقیقت وجود ندارد. همه فقط همان چیزی را باور دارند که دلشان می‌خواهد باور کنند. همان چیزی که کمتر به آنها احساس احمق بودن دهد و ثابت کند آدمِ بی‌نقص و قابل احترامی هستند. پس آن چیز را به عنوان حقیقت باور می‌کنند و به‌گونه‌ای آنرا به دیگران منتقل می‌کنند که باور پذیر باشد. و آن «دیگران»، درواقع همان دوستان و نزدیکان آنها هستند؛ زیرا دوستان حرف‌های ما را نشنیده، حقیقت می‌پندارند. به همین شکل دروغ‌ها با نقاب حقیقت ثبت می‌شوند و در تاریخ می‌مانند؛ و درآخر همه در آینده از آنها به عنوان حقیقت‌های تاریخی یاد می‌کنند.

دنیا همین است. دنیا آن حقیقتی‌ست که تو دلت میخواهد باشد و تو همان چیزی هستی که به دنیا می‌گویی: «هستم». چیزی به نام دروغ و حقیقت مطلق وجود ندارد. حقیقت همان دروغی‌ست که تو باور می‌کنی اما دیگران نه.

به‌ دنبال چه می‌گردی؟ حقیقت همان چیزی‌ست که در سر داری. همان چیزی‌ست که می‌خواهی باشد. فقط باید آنرا باور کنی. فقط باید حقیقت را حقیقت بدانی.