می‌خواهم یک رهبر باشم، نه یک پیرو!

اما خب مگر همان قصه‌ها، فیلم‌ها، سریال‌ها و کتاب‌ها از ذهن انسان به وجود نیامده‌اند؟ پس چرا به واقعیت مبدل نشوند؟

اگر می‌توانیم تصاویری که هنوز در دنیا وجود نداشته را به جهان نشان دهیم، پس می‌توانیم روزی تصویر موفقیت خودمان را نیز به جهان نشان دهیم. جوابش در دستان خودمان است و بس. تنها رازش همین است که برای رسیدن به هیچ‌کدام از اهدافمان عجله نکنیم و به چیزهایی که همین الان داریم و به آنها رسیدیم توجه کنیم و با خودمان بگویم:« من همین الان هم مسیر زیادی را جلو آمده‌ام. به خیلی ‌چیزهایی که قبلاْ نداشتم رسیده‌ام، خیلی وقت‌ها سختی کشیدم، خیلی روزها غمگین شدم و خیلی روزها نیز از ته دل خندیدم. »

و خب بله من خیلی چیزها پشت سر گذاشته‌ام؛ اما یک وقت‌هایی بوده که حس کردم افتخاری که نصیب من شده، به من تعلق نداشته است. نمی‌دانم متوجه منظورم می‌شوید یا نه؟ انگار هنوز کار اصلی‌ای که برای خودم باید انجام بدم باقی مانده و خودم منتظر رسیدن آن روزی است که آن کار نیز به سرانجام برسد. دلم می‌خواهد خودم رهبر مسیری که دارم درونش قدم می‌زنم باشم. اما خب به قول دیوید جی. شوارتز در کتاب «جادوی فکر بزرگ»: قبل از اینکه یک رهبر خوب شویم باید یک پیرو خوب باشیم.

پس فعلاً از مسیر و جریانی که در آن افتاده‌ام پیروی می‌کنم و سعی می‌کنم انعطاف‌پذیر باشم؛ زیرا می‌دانم به زودی من، رهبر جریان زندگیم می‌شود.