هر هفته با توجه به حالوهوای ما، آبوهوایش فرق میکند. روزها احساسات ما را درک میکنند. شاید هم این ما هستیم که احساسات آنان را درک کرده و بازتابشان میکنیم. در هر صورت بد نیست هر روز نگاهی به قیافهی روزمان بیندازیم و ببینیم امروز چه عطر و طعمی دارد. رنگ روز را ببینیم و بنویسیم. احساساتش را ببینیم و حس کنیم. شاید اینگونه روزهایمان بیشتر احساس درکشدگی پیدا کرده و زیباتر شوند.
هفتهی گذشتهی من چنین آبوهوایی داشت:
جمعه: هوای خفهکنندهای در جریان بود؛ هوایی سرشار از مولکولهای انزجار و ناامیدی.
شنبه: هوا بس مهآلود و غبارآلود بود.
یکشنبه: ستارهای از میانِ مه چشمک زد.
دوشنبه: دوباره مه همهجا را فرا گرفت؛ اما اینبار خبری از غبار نبود.
سهشنبه: درآغاز باران زیبایی میبارید، اما کمکم طوفان شد.
چهارشنبه: ابتدا هوا بهشدت طوفانی بود؛ اما کمکم همهچیز بهتر شد و رنگینکمان زیبایی پدیدار شد.
پنجشنبه: هوا صاف بود، اما خورشیدی در کار نبود.