تغییر پیداکردن، دردناک است
تغییر همیشه دردناک است، مخصوصاً تغییری که خودت آنرا بهوجود بیاوری. زمانی که تصمیم بگیری یک تغییر بزرگ در زندگی ایجاد کنی، تمام آدمهای مهم زندگیت در مقابلت صف میبندند و یکییکی با حرفهایشان کاری میکنند که از انجام آن تغییر پشیمان شوی و بترسی. یک نبرد بزرگ اتفاق میافتد و تیم تشکیل میدهند تا ببینند چهکسی از آخر برندهی این میدان جنگ خواهد شد. برخی تماشاچی جنگ میشوند و درحالی که کتک خوردن تو را میبینند، تخمه میشکنند و برخی خودشان همان افرادی هستند که با حرفهایشان تو را زیر بار مشت و لگد گرفتهاند و تا تسلیم نشوی رهایت نمیکنند.
آنها حتی برای اینکه ترس را در دلت ایجاد کنند، حاضرند خردت کنند، قضاوتت کنند، گذشته و تجربیاتت را مانند چماق به سرت بکوبند و به عنوان مثال بگویند:
«مگه تو تا الان چیکار کردی که الان تضمینی توی موفقیتت باشه؟ تو عرضهی انجام اینکار جدید رو نداری الکی ما و خودت رو اذیت نکن. تو از پسش برنمیای. بهت اجازهی تغییر نمیدیم و تو مجبوری تو منطقهامن خودت بمونی، چون از خودت اختیار نداری و مسئولیت زندگیت هم دست ماست.»
آنها از تغییر کردن تو میترسند؛ زیرا با تغییر پیداکردنِ تو، محیط اطرافت نیز تغییر میکند. آنها درواقع از تغییر پیداکردن خودشان میترسند. اما اینکه به تصمیم تو احترام گذاشته نشود مانند آن است که به خودت احترام گذاشته نشده باشد و به همین دلیل عصبانی میشوی و سعی میکنی ثابت کنی من تسلیم این میدان نمیشوم. با تمام وجود میجنگی تا ثابت کنی من آدمی که شما میگویید نیستم و تا امروز به خوبی زندگی کردهام و از تجربیاتم پشیمان نیستم.
اما میدانی؟ ثابت کردن خودت به افرادی که هیچگاه خود واقعیات را نمیپذیرند فایدهای ندارد. همیشه باید بجنگی و بجنگی و فریاد بزنی که من همینم که دارید میبینید تا صرفاً فقط روزی برسد که دیگر ادامه ندهند؛ و همیشه این را میدانی که هیچوقت قرار نیست با آغوشی گرم به تو بگویند:
«تو هرکاری انجام بدی از پسش برمیای. ما بهت اعتماد داریم و حمایتت میکنیم؛ برو تجربیات جدید کسب کن و نگران چیزی هم نباش، ما همیشه اینجاییم.»
همهی ما نیاز داریم زمانی که تصمیم به انجام کار بزرگی مثل تغییر میگیریم، حمایت شویم؛ زیرا موضوع برای کسی که تصمیم به تغییر میگیرد از تمام آن آدمها ترسناکتر و شکبرانگیز تر است و نیاز دارد بشنود که از پسش برمیآید. نیاز دارد بشنود مهم نیست چه تصمیمی میگیرد، او فردی بیعرضه و بیارزش نیست و تمام تصمیمهایش محترم هستند. او فقط نیاز دارد بشنود که مهم نیست اگر اشتباه کند؛ افرادی هستند که زمانی که اشتباهی رخ داد او را درآغوش بگیرند و به او یادآوری کنند، ارزش او را اشتباهاتش تعیین نمیکند.
تغییر همیشه دردناک است، بیشتر از همه برای فردی که میخواهد تغییر کند. بیایید یاد بگیریم اگر نمیتوانیم کسی را در چیزی حمایت کنیم، حداقل به تصمیمش احترام بگذاریم و مانع کارش نشویم؛ زیرا او انسان است و اختیار زندگی هرکس با خودش است. قدرت تصمیمگیری که مهمترین وظیفهی هر انسان درقبال زندگی خودش است را از او سلب نکنیم و او را در مقابل خودش به آدمی بیاختیار و غیرقابل اعتماد تبدیل نکنیم.
